سُورَةُ عَبَس
سوره عبس با ترجمه فارسی
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
خواندن سوره عبس با ۱۳ ترجمه، ۷ تفسیر و تلاوت آیه‌به‌آیه
| متن عربی | ترجمه خرمشاهی |
|---|---|
| عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ۱ | ترشرویی کرد و روی بر تافت |
| أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ۲ | از اینکه آن نابینا به نزد او آمد |
| وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ۳ | و تو چه دانی چه بسا او پاکدلی ورزد |
| أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ۴ | یا پندگیرد و پندش سود بخشد |
| أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ۵ | اما کسی که بی‌نیازی نشان می‌دهد |
| فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ۶ | [چرا] تو به او می‌پردازی |
| وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ۷ | و اگر هم پاکدلی پیشه نکند، ایرادی بر تو نیست |
| وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ۸ | و اما کسی که شتابان به سویت آمد |
| وَهُوَ يَخْشَىٰ ۹ | و او خشیت می‌ورزد |
| فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ۱۰ | تو از او به دیگری می‌پردازی |
| كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ۱۱ | چنین نیست، آن پندآموزی است |
| فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ۱۲ | هر که خواهد آن را یاد کند |
| فِى صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ ۱۳ | در میان صحیفه‌های ارجمند است |
| مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍۭ ۱۴ | که بلندمرتبه است و پاک داشته |
| بِأَيْدِى سَفَرَةٍ ۱۵ | به دست نویسندگانی |
| كِرَامٍۭ بَرَرَةٍ ۱۶ | که گرامیانند و نیکان |
| قُتِلَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ۱۷ | مرگ بر انسان [کافر] چقدر کافرکیش است |
| مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ۱۸ | مگر از چه چیزی او را آفریده است |
| مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ۱۹ | او را از نطفه‌ای آفریده است و سر و سامان بخشیده است |
| ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ۲۰ | سپس راه را بر او آسان داشته است |
| ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ۲۱ | سپس او را میرانید و او را در گور کرد |
| ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ۲۲ | سپس هر زمان که خواست او را برانگیزد |
| كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ۲۳ | حاشا، او آنچه به او فرمان داده بود، انجام نداد |
| فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ۲۴ | پس باید انسان به خوراک خویش بنگرد |
| أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّا ۲۵ | ما آب را به فراوانی فرو ریخته‌ایم |
| ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّا ۲۶ | سپس زمین را به نیکی برشکافته‌ایم |
| فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّا ۲۷ | و در آن دانه [ها] رویانده‌ایم |
| وَعِنَبًا وَقَضْبًا ۲۸ | و نیز انگور و سبزیجات |
| وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا ۲۹ | و درخت زیتون و خرما |
| وَحَدَآئِقَ غُلْبًا ۳۰ | و بوستانهای انبوه |
| وَفَـٰكِهَةً وَأَبًّا ۳۱ | و میوه و علف |
| مَّتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ ۳۲ | کالایی برای شما و برای چارپایانتان |
| فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ۳۳ | چون بانگ گوش‌فرسا در آید |
| يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ۳۴ | روزی که انسان از برادرش بگریزد |
| وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ۳۵ | و از مادرش و پدرش |
| وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ۳۶ | و همسرش و پسرانش |
| لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ ۳۷ | برای هر کس از آنان در چنین روز کاری باشد که او را از همه باز دارد |
| وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ ۳۸ | در چنین روز چهره‌هایی تابناک باشد |
| ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ ۳۹ | خندان و شادمان |
| وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ ۴۰ | و در چنین روز بر چهره‌هایی غبار باشد |
| تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ۴۱ | تیرگی آنها را فرو گیرد |
| أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ۴۲ | اینان همان کافرکیشان نافرمانند |