قرآن کریم
سُورَةُ ٱلْحَاقَّة

سوره حاقه با ترجمه فارسی

سوره ۶۹  |  ۵۲ آیه  |  مکی  |  جزء ۲۹  |  صفحه ۵۶۶
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
خواندن سوره حاقه با ۱۳ ترجمه، ۷ تفسیر و تلاوت آیه‌به‌آیه
متن عربیترجمه خرمشاهی
ٱلْحَآقَّةُ ۱حاقه‌
مَا ٱلْحَآقَّةُ ۲حاقه چیست؟
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ ۳و چه دانی حاقه چیست؟
كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ ۴قوم ثمود و عاد درهم کوب [/قیامت‌] را دروغ انگاشتند
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ ۵و اما ثمود، بر اثر طغیان خود به نابودی کشیده شدند
وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ ۶و اما عاد، با تندبادی سخت سرد و بنیان‌کن به نابودی کشیده شدند
سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَـٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ ۷که خداوند آن را هفت شب و هشت روز پیوسته بر آنان گماشت و آن قوم را در آن حال از پا در افتاده بینی، گویی ایشان خرمابنانی هستند ریشه کن شده‌
فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍ ۸پس آیا اثری از ایشان بازمانده می‌بینی؟
وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَـٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ ۹و فرعون و پیشینیان او و [اهل‌] شهرهای نگونسار، طغیان پیش آوردند
فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً ۱۰سپس از پیامبر پروردگارشان نافرمانی کردند، آنگاه [خداوند] آنان را به مؤاخذه‌ای سخت فرو گرفت‌
إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَـٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ ۱۱ما آنگاه که سیلاب طغیان کرد، شما را در کشتی سوار کردیم‌
لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَآ أُذُنٌ وَٰعِيَةٌ ۱۲تا سرانجام آن را پندآموزی برای شما گردانیم، و گوشهای نیوشا آن را فرا می‌گیرد
فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌ وَٰحِدَةٌ ۱۳و چون دمی یگانه در صور دمیده شود
وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَٰحِدَةً ۱۴و زمین و کوهها برداشته شده و یکباره درهم کوبیده شود
فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ۱۵پس در چنین روزی واقعه‌[ی قیامت‌] روی دهد
وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ ۱۶و آسمان از هم بشکافد و آن در چنین روزی سست پیوند است‌
وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَـٰنِيَةٌ ۱۷و فرشتگان بر کناره‌ها[ی آسمان‌] ایستاده باشند، و عرش پروردگارت را در آن روز هشت تن برفرازشان حمل می‌کنند
يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌ ۱۸در چنین روزی [بر خداوند] عرضه شوید، و هیچ رازتان پوشیده نماند
فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَـٰبِيَهْ ۱۹سپس هر کس که کارنامه‌اش به دست راستش داده شود، [شادمانه‌] گوید بیایید کارنامه مرا بخوانید
إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَـٰقٍ حِسَابِيَهْ ۲۰به یقین می‌دانستم که با حساب و کتاب خود مواجه خواهم شد
فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ ۲۱آنگاه او در زندگی پسندیده‌ای است‌
فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ۲۲در بهشتی برین‌
قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ ۲۳که میوه‌هایش دسترس است‌
كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ ۲۴[به آنان گویند] به خاطر آنچه در روزگاران گذشته انجام داده‌اید، بخورید و بیاشامید گوارا
وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَـٰبِيَهْ ۲۵و اما کسی که کارنامه‌اش به دست چپش داده شود، [سوکمندانه‌] گوید ای کاش کارنامه‌ام به من داده نمی‌شد
وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ ۲۶و نمی‌دانستم حساب و کتابم چیست‌
يَـٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ ۲۷کاش آن [مرگ‌] یکسره بود
مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ ۲۸مال و منال من به کار من نیامد
هَلَكَ عَنِّى سُلْطَـٰنِيَهْ ۲۹دستگاه من از دستم برفت‌
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ۳۰[گویند] او را فرو گیرید و دربندش کنید
ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ ۳۱سپس به دوزخش درآورید
ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَٱسْلُكُوهُ ۳۲سپس در زنجیری که طولش هفتاد ذرع است، بندش کنید
إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ ۳۳که او به خداوند بزرگ ایمانی نداشت‌
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ۳۴و بر اطعام بینوایان ترغیب نمی‌کرد
فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَـٰهُنَا حَمِيمٌ ۳۵حال امروز و اینجا دوستی ندارد
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ ۳۶و نه خوراکی، بجز زردابه‌
لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَـٰطِـُٔونَ ۳۷که آن را جز خطاکاران نمی‌خورند
فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ ۳۸پس به آنچه می‌بینید سوگند می‌خورم‌
وَمَا لَا تُبْصِرُونَ ۳۹و به آنچه نمی‌بینید
إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ۴۰که آن [قرآن‌] برخوانده فرستاده گرامی است‌
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ ۴۱و سخن هیچ شاعری نیست، چه اندک ایمان می‌آورید
وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ ۴۲و سخن هیچ کاهنی نیست، چه اندک پند می‌گیرید
تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۴۳و فرو فرستاده‌ای از سوی پروردگار جهانیان است‌
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ ۴۴و اگر بر ما سخنانی می‌بست‌
لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ ۴۵دست راستش را می‌گرفتیم‌
ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ ۴۶سپس شاهرگش را قطع می‌کردیم‌
فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَـٰجِزِينَ ۴۷و هیچ‌یک از شما مدافع او نبود
وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ ۴۸و آن پندآموزی برای پرهیزگاران است‌
وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ۴۹و ما به یقین می‌دانیم که از میان شما تکذیب‌کنندگانی هستند
وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ ۵۰و آن [پیام‌]، مایه حسرتی بر کافران است‌
وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ ۵۱و آن [پیام‌]، حق‌الیقین است‌
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ۵۲پس به نام پروردگار بزرگ خود تسبیح گوی‌