قرآن کریم
سُورَةُ ٱلْقَلَم

سوره قلم با ترجمه فارسی

سوره ۶۸  |  ۵۲ آیه  |  مکی  |  جزء ۲۹  |  صفحه ۵۶۴
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
خواندن سوره قلم با ۱۳ ترجمه، ۷ تفسیر و تلاوت آیه‌به‌آیه
متن عربیترجمه خرمشاهی
نٓ ۚ وَٱلْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ ۱ن [نون‌]، سوگند به قلم و آنچه نویسند
مَآ أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ ۲تو -به لطف پروردگارتدیوانه نیستی‌
وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍ ۳و تو را پاداشی ناکاسته [/بی‌منت‌] است‌
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ ۴و تو دارای اخلاق بسیار بزرگوارانه‌ای هستی‌
فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ ۵زودا که بنگری و بنگرند
بِأَييِّكُمُ ٱلْمَفْتُونُ ۶که کدامیک از شما دیوانه‌اید
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ ۷بی‌گمان پروردگارت به کسی که از راه او گم گشته و به رهیافتگان آگاه‌تر است‌
فَلَا تُطِعِ ٱلْمُكَذِّبِينَ ۸پس از منکران اطاعت مکن‌
وَدُّوا۟ لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ۹خوش دارند که با آنان سازگاری کنی تا با تو سازگاری کنند
وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِينٍ ۱۰و از هیچ بیهوده سوگند خوار پستی اطاعت مکن‌
هَمَّازٍ مَّشَّآءٍۭ بِنَمِيمٍ ۱۱عیبجوی روانه در پی سخن‌چینی‌
مَّنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ۱۲باز دارنده، از نیکی، تجاوزگر گناهکار
عُتُلٍّۭ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ ۱۳درشت‌خوی، و بعد از این همه، ناپاکزاد
أَن كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ ۱۴به خاطر آنکه مالدار است و صاحب پسران‌
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَـٰتُنَا قَالَ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ۱۵چون آیات ما بر او خوانده شود، گوید افسانه‌های پیشینیان است‌
سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلْخُرْطُومِ ۱۶زودا که بر بینی او نشانه‌ای بگذاریم‌
إِنَّا بَلَوْنَـٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ أَصْحَـٰبَ ٱلْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا۟ لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ ۱۷ما آنان را آزموده‌ایم، همچنانکه باغداران را هم آزموده‌ایم، آنگاه که سوگند خوردند که صبحگاهان میوه‌های آن را بازچینند
وَلَا يَسْتَثْنُونَ ۱۸و ان شاء الله نگفتند
فَطَافَ عَلَيْهَا طَآئِفٌ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَآئِمُونَ ۱۹سپس بلایی شبانه از جانب پروردگارت، در حالی که ایشان خفته بودند، بر آن زد
فَأَصْبَحَتْ كَٱلصَّرِيمِ ۲۰و مانند خاکستر سیاه شد
فَتَنَادَوْا۟ مُصْبِحِينَ ۲۱[آنان بی‌خبر] صبحگاهان همدیگر را فراخواندند
أَنِ ٱغْدُوا۟ عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰرِمِينَ ۲۲که اگر میوه‌چین هستید، پگاه به سراغ کشتزارتان بروید
فَٱنطَلَقُوا۟ وَهُمْ يَتَخَـٰفَتُونَ ۲۳سپس رهسپار شدند، در حالی که آهسته با همدیگر سخن می‌گفتند
أَن لَّا يَدْخُلَنَّهَا ٱلْيَوْمَ عَلَيْكُم مِّسْكِينٌ ۲۴که مبادا بی‌نوایی به آنجا بر شما وارد شود
وَغَدَوْا۟ عَلَىٰ حَرْدٍ قَـٰدِرِينَ ۲۵و بر منع و مضایقه توانا شدند
فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوٓا۟ إِنَّا لَضَآلُّونَ ۲۶و چون آن [باغ سیاه‌سوخته‌] را دیدند [جا خوردند و] گفتند ما گم گشته‌ایم‌
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ۲۷نه، مثل اینکه، بی‌بهره‌ایم‌
قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ ۲۸بهترینشان گفت مگر به شما نگفته بودم که چرا تسبیح [و ان شاء الله‌] نمی‌گویید؟
قَالُوا۟ سُبْحَـٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَـٰلِمِينَ ۲۹گفتند پاک است پروردگارمان، ما خود ستمکار بودیم‌
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَلَـٰوَمُونَ ۳۰سپس به سرزنش به همدیگر روی آوردند
قَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَـٰغِينَ ۳۱گفتند وای بر ما، ما سرکش بوده‌ایم‌
عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبْدِلَنَا خَيْرًا مِّنْهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ ۳۲چه بسا پروردگارمان بهتر از آن را برایمان جانشین گرداند، ما به سوی پروردگارمان می‌گراییم‌
كَذَٰلِكَ ٱلْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ ٱلْـَٔاخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ۳۳این چنین است عذاب، و اگر می‌دانستند عذاب اخروی سهمگین‌تر است‌
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ ۳۴برای پرهیزگاران در نزد پروردگارشان بهشتهای پرناز و نعمت است‌
أَفَنَجْعَلُ ٱلْمُسْلِمِينَ كَٱلْمُجْرِمِينَ ۳۵آیا مسلمانان را همانند گناهکاران می‌شماریم؟
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ۳۶شما را چه می‌شود چگونه داوری می‌کنید؟
أَمْ لَكُمْ كِتَـٰبٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ ۳۷یا مگر کتابی دارید که در آنها مطالعه می‌کنید
إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ ۳۸که در آن برای شما هرچه آرزو کنید هست؟
أَمْ لَكُمْ أَيْمَـٰنٌ عَلَيْنَا بَـٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۙ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ ۳۹یا شما را پیمانهایی است با ما که حکم آن تا قیامت باقی باشد که هر چه حکم کنید برای شما باشد؟
سَلْهُمْ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ ۴۰از ایشان بپرس که کدامیک از آنان ضامن این امر است؟
أَمْ لَهُمْ شُرَكَآءُ فَلْيَأْتُوا۟ بِشُرَكَآئِهِمْ إِن كَانُوا۟ صَـٰدِقِينَ ۴۱یا شرکایی دارند، پس اگر راست می‌گویند شریکانشان را به میان آورند
يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍ وَيُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ ۴۲روزی که هنگامه بالا گیرد، و آنان را به سجده دعوت کنند ولی نتوانند
خَـٰشِعَةً أَبْصَـٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۖ وَقَدْ كَانُوا۟ يُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمْ سَـٰلِمُونَ ۴۳دیدگانشان [از ترس‌] فرو افتاده باشد، غبار خفت و خواری بر رخسارشان نشسته، و چنین بود که به سجده دعوت می‌شدند و تندرست بودند
فَذَرْنِى وَمَن يُكَذِّبُ بِهَـٰذَا ٱلْحَدِيثِ ۖ سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ ۴۴پس مرا با کسی که این سخن را تکذیب می‌کند، وابگذار، زودا که آهسته آهسته به نحوی که در نیابند، فرو خواهیمشان گرفت‌
وَأُمْلِى لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِى مَتِينٌ ۴۵و مهلتشان می‌دهم، زیرا تدبیر من سخت استوار است‌
أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُونَ ۴۶یا مگر از آنان مزدی درخواست می‌کنی، و آنان خود را زیر بار تاوان، گرانبار می‌یابند؟
أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ۴۷یا مگر علم و اسرار غیب با ایشان است و از روی آن می‌نویسند؟
فَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلْحُوتِ إِذْ نَادَىٰ وَهُوَ مَكْظُومٌ ۴۸پس در انتظار حکم پروردگارت شکیبایی کن و همانند صاحب ماهی [ یونس‌] مباش که [در تاریکی‌] ندا در داد و خشم فرو خورده بود
لَّوْلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعْمَةٌ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ مَذْمُومٌ ۴۹اگر نعمتی از جانب پروردگارش او را دستگیری نمی‌کرد، به کرانه‌[ی بی‌آب و علف‌] افکنده شده بود و قابل ملامت بود
فَٱجْتَبَـٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ۵۰سپس پروردگارش او را برگزید و از شایستگانش قرار داد
وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَـٰرِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا۟ ٱلذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجْنُونٌ ۵۱و بسیار نزدیک بود که کافران چون قرآن را شنیدند، تو را با دیدگانشان آسیب برسانند و گفتند او دیوانه است‌
وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَـٰلَمِينَ ۵۲و حال آنکه آن جز پندی برای جهانیان نیست‌