قرآن کریم
سُورَةُ ٱلْوَاقِعَة

سوره واقعه با ترجمه فارسی

سوره ۵۶  |  ۹۶ آیه  |  مکی  |  جزء ۲۷  |  صفحه ۵۳۴
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
خواندن سوره واقعه با ۱۳ ترجمه، ۷ تفسیر و تلاوت آیه‌به‌آیه
متن عربیترجمه خرمشاهی
إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ۱چون واقعه بزرگ [قیامت‌] واقع شود
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ۲در وقوع آن دروغی نیست‌
خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ ۳هم فرو دارنده‌[ی کافران‌] است و هم فرادارنده‌[ی مؤمنان‌]
إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّا ۴آنگاه که زمین به جنبشی سخت جنبانده شود
وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّا ۵و کوهها سخت خرد و ریز شود
فَكَانَتْ هَبَآءً مُّنۢبَثًّا ۶و همچون غباری پراکنده گردد
وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًا ثَلَـٰثَةً ۷و شما گروههای سه‌گانه‌ای باشید
فَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ۸[یکی‌] اصحاب یمین، و چه حال دارند اصحاب یمین‌
وَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ۹و [دیگری‌] اصحاب شمال، و چه حال دارند اصحاب شمال‌
وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ ۱۰و [سومین‌] سابقان که پیشتازانند
أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ ۱۱اینانند که مقرب‌اند
فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ ۱۲در بهشتهای پرناز و نعمت‌
ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ۱۳گروهی بسیار از پیشینیان‌
وَقَلِيلٌ مِّنَ ٱلْـَٔاخِرِينَ ۱۴و اندکی از واپسینان‌
عَلَىٰ سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ ۱۵بر تختهای گوهرنشان‌
مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَـٰبِلِينَ ۱۶رودرروی هم بر آنها تکیه زده‌اند
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌ مُّخَلَّدُونَ ۱۷جاودانه جوانان بر گرد آنان می‌گردند
بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ ۱۸همراه با کوزه‌ها و ابریقها و جامهایی از شراب جاری‌
لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ۱۹که [بهشتیان‌] از آن سردرد نگیرند و بد مست نشوند
وَفَـٰكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ۲۰و میوه‌هایی از آنچه بر می‌گزینند
وَلَحْمِ طَيْرٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ۲۱و گوشت مرغ از آنچه خوش دارند
وَحُورٌ عِينٌ ۲۲و حوریان چشم درشت‌
كَأَمْثَـٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ ۲۳که همانندان مروارید نهفته‌اند
جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ۲۴این پاداش کاری است که کرده‌اند
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا ۲۵در آنجا [سخنان‌] بیهوده و [گزاف‌] گناه‌آلود نشنوند
إِلَّا قِيلًا سَلَـٰمًا سَلَـٰمًا ۲۶نشنوند مگر سخنی که سلام است و سلام‌
وَأَصْحَـٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْيَمِينِ ۲۷و اصحاب یمین چه حال دارند اصحاب یمین‌
فِى سِدْرٍ مَّخْضُودٍ ۲۸در جوار درختان سدر بی‌خار
وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ ۲۹و موزهای توبرتو
وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ ۳۰و سایه گسترده‌
وَمَآءٍ مَّسْكُوبٍ ۳۱و آبی ریزان‌
وَفَـٰكِهَةٍ كَثِيرَةٍ ۳۲و میوه بسیار
لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ ۳۳که نه پایان‌پذیر است و نه بازداشته‌
وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ ۳۴و دوشیزگان گرامی‌
إِنَّآ أَنشَأْنَـٰهُنَّ إِنشَآءً ۳۵ما ایشان را به ابداع آفریده‌ایم‌
فَجَعَلْنَـٰهُنَّ أَبْكَارًا ۳۶و دوشیزه‌شان داشته‌ایم‌
عُرُبًا أَتْرَابًا ۳۷همسر دوست و هم سن و سال‌
لِّأَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ ۳۸خاص اصحاب یمین‌
ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ۳۹جماعتی بسیار از پیشینیان‌
وَثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْـَٔاخِرِينَ ۴۰و جماعتی بسیار از واپسینان‌
وَأَصْحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ ۴۱و اصحاب شمال، چه حال دارند اصحاب شمال‌
فِى سَمُومٍ وَحَمِيمٍ ۴۲در میان آتشباد و آب جوشند
وَظِلٍّ مِّن يَحْمُومٍ ۴۳و سایه‌ای از دوده‌
لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ ۴۴که نه خنک است و نه خوش‌
إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ ۴۵ایشان پیش از این نازپرورده بودند
وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ ۴۶بر گناه بزرگ مداومت می‌کردند
وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ۴۷و می‌گفتند آیا چون مردیم و خاک و استخوانها[ی پوسیده‌] شدیم، آیا برانگیخته خواهیم شد؟
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ۴۸و همچنین نیاکان ما؟
قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْـَٔاخِرِينَ ۴۹بگو که پیشینیان و واپسینان‌
لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَـٰتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ ۵۰برای موعد روزی معین گرد آیند
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ ۵۱سپس شمایان ای گمراهان دروغ انگار [و اهل انکار]
لَـَٔاكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ ۵۲خورندگان از درخت زقومید
فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ۵۳و شکم انباران از آن‌
فَشَـٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ ۵۴و بر آن آب جوش آشامندگانید
فَشَـٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ ۵۵و مانند نوشیدن شتران عطش زده می‌آشامید
هَـٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ ۵۶این پیشکش ایشان در روز جزاست‌
نَحْنُ خَلَقْنَـٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ۵۷ما شما را آفریده‌ایم، پس چرا تصدیق نمی‌کنید؟
أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ۵۸آیا اندیشیده‌اید آنچه [از منی‌] را که [در رحمها] می‌ریزید
ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَـٰلِقُونَ ۵۹آیا شما آن را آفریده‌اید یا ما آفریننده‌ایم‌
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ۶۰ما در میان شما مرگ را مقدر داشته‌ایم، و ما درمانده نیستیم‌
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَـٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ ۶۱که همانندان شما را جانشین شما گردانیم، و شما را در هیئتی که نمی‌دانید باز آفرینیم‌
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ ۶۲و به راستی نشاه نخستین را شناخته‌اید، پس چرا پند نمی‌گیرید؟
أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ۶۳آیا اندیشیده‌اید در آنچه می‌کارید؟
ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ۶۴آیا شما آن را می‌رویانید یا ما رویاننده‌ایم؟
لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَـٰهُ حُطَـٰمًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ۶۵اگر خواهیم آن را خرد و ریز گردانیم و شما حسرت‌زده شوید
إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ۶۶[و گویید] ما غرامت دیدگانیم‌
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ۶۷بلکه ما بی‌بهرگانیم‌
أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ ۶۸آیا اندیشیده‌اید به آبی که می‌آشامید؟
ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ ۶۹آیا شما آن را از ابر فرو فرستاده‌اید یا ما فرو فرستنده‌ایم؟
لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَـٰهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ۷۰اگر خواهیم آن را شور و تلخ گردانیم پس چرا سپاس نمی‌گزارید؟
أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ ۷۱آیا اندیشیده‌اید به آتشی که می‌افروزید؟
ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ ۷۲آیا شما درختش را آفریده‌اید یا ما آفریننده‌ایم؟
نَحْنُ جَعَلْنَـٰهَا تَذْكِرَةً وَمَتَـٰعًا لِّلْمُقْوِينَ ۷۳ما آن را پندآموزی ساخته‌ایم و توشه‌ای برای رهروان‌
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ۷۴پس به نام پروردگارت که بزرگ است تسبیح گوی‌
فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ۷۵سوگند می‌خورم به منزلگاههای ستارگان‌
وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ۷۶و آن اگر بدانید سوگندی عظیم است‌
إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌ كَرِيمٌ ۷۷آن قرآنی کریم است‌
فِى كِتَـٰبٍ مَّكْنُونٍ ۷۸در کتابی نهفته‌
لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ ۷۹جز پاکیزگان به آن دسترس ندارند
تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۸۰فرو فرستاده‌ای از سوی پروردگار جهانیان است‌
أَفَبِهَـٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ۸۱آیا شما در کار این سخن سستی می‌ورزید؟
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ۸۲و سپاس روزیتان را چنان کرده‌اید که [آن را] انکار می‌کنید
فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ ۸۳پس چرا چون جان به گلوگاه رسد
وَأَنتُمْ حِينَئِذٍ تَنظُرُونَ ۸۴و شما در آن هنگام نظاره‌گرید
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَـٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ ۸۵و ما به آن [جان شما] از شما نزدیکتریم ولی شما به چشم بصیرت نمی‌نگرید
فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ۸۶پس چرا اگر شما جزا دادنی نیستید
تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ۸۷اگر راست می‌گویید چرا آن را باز نمی‌گردانید؟
فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ۸۸سپس آنگاه اگر از مقربان باشد
فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ ۸۹رهایش و گشایش است و بهشت پرناز و نعمت‌
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ ۹۰و اما اگر از اصحاب یمین باشد
فَسَلَـٰمٌ لَّكَ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ ۹۱پس سلام بر تو باد از اصحاب یمین‌
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ۹۲و اما اگر از منکران گمراه باشد
فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِيمٍ ۹۳پیشکش [او] از آب‌جوشان است‌
وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ۹۴و ورود به جهنم‌
إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ ۹۵این همانا حق‌الیقین است‌
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ۹۶پس به نام پروردگارت که بزرگ است، تسبیح بگوی‌