قرآن کریم
سُورَةُ ٱلشُّعَرَاء

سوره شعراء با ترجمه فارسی

سوره ۲۶  |  ۲۲۷ آیه  |  مکی  |  جزء ۱۹  |  صفحه ۳۶۷
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
خواندن سوره شعراء با ۱۳ ترجمه، ۷ تفسیر و تلاوت آیه‌به‌آیه
متن عربیترجمه خرمشاهی
طسٓمٓ ۱طسم طا سین میم
تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ۲این آیات کتاب روشنگرست‌
لَعَلَّكَ بَـٰخِعٌ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ۳چه بسا تو جانت را می‌فرسایی که چرا [مشرکان‌] مؤمن نمی‌شوند
إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةً فَظَلَّتْ أَعْنَـٰقُهُمْ لَهَا خَـٰضِعِينَ ۴اگر معجزه‌ای از آسمان بر آنان نازل می‌کنیم، آنگاه گردنهایشان را [به تسلیم‌] در برابر آن فرود خواهند آورد
وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّنَ ٱلرَّحْمَـٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهُ مُعْرِضِينَ ۵و هیچ یادی نوپدید از سوی خدای رحمان برای آنان نیامد مگر آنکه از آن رویگردان بودند
فَقَدْ كَذَّبُوا۟ فَسَيَأْتِيهِمْ أَنۢبَـٰٓؤُا۟ مَا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ۶به راستی که آن را دروغ انگاشتند، زودا که خبر [و نتیجه‌] آنچه ریشخندش می‌کردند برایشان بیاید
أَوَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَى ٱلْأَرْضِ كَمْ أَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ ۷آیا به زمین ننگریسته‌اند که چه بسیار در آن از هر جفت ارزشمندی رویانده‌ایم‌
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۸بی‌گمان در این مایه عبرتی هست، ولی بیشترینه آنان مؤمن نیستند
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۹و بی‌گمان پروردگارت پیروزمند مهربان است‌
وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئْتِ ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ۱۰و چنین بود که پروردگارت به موسی ندا در داد که به سوی قوم ستم‌پیشه برو
قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ ۱۱قوم فرعون، که آیا پروا نمی‌کنید؟
قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ۱۲گفت پروردگارا من می‌ترسم که مرا دروغگو بینگارند
وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَـٰرُونَ ۱۳و دلم تنگ می‌شود و زبانم گشاده نیست، پس به هارون نیز [برای همکاری‌] پیام بفرست‌
وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنۢبٌ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ ۱۴و آنان را بر من [ادعای‌] گناهی هست، لذا می‌ترسم که مرا بکشند
قَالَ كَلَّا ۖ فَٱذْهَبَا بِـَٔايَـٰتِنَآ ۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ ۱۵فرمود چنین نیست معجزات ما را [همراه‌] ببرید، ما خود همراه شما شنوا هستیم‌
فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۱۶به سوی فرعون بروید و بگویید ما پیامبر پروردگار جهانیان هستیم‌
أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ۱۷برای اینکه را همراه ما بفرستی‌
قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ ۱۸[فرعون‌] گفت آیا تو را در کودکی در میان خود پرورش ندادیم؟ و سالهایی از عمرت را در نزد ما به سر نبردی؟
وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ ٱلَّتِى فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ۱۹و کاری را که کرده بودی کردی و تو از کافر [نعمت‌]انی‌
قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذًا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ۲۰گفت آن کار را در هنگامی می‌کردم که از سرگشتگان بودم‌
فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْمًا وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ۲۱آنگاه چون از شما ترسیدم از شما گریختم، سپس پروردگارم به من حکمت بخشید و مرا از پیامبران گردانید
وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ۲۲و آیا این نعمتی است که بر من منت می‌نهی که بنی‌اسرائیل را به بردگی کشانده‌ای؟
قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۲۳فرعون گفت و "پروردگار جهانیان" دیگر چیست؟
قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ۲۴گفت اگر ایقان داشته باشید، پروردگار آسمانها و زمین است و آنچه در میان آنهاست‌
قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُۥٓ أَلَا تَسْتَمِعُونَ ۲۵[فرعون‌] به اطرافیانش گفت آیا نمی‌شنوید؟
قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ۲۶[موسی‌] گفت پروردگار شما و پروردگار نیاکان نخستین شما
قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِىٓ أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ ۲۷[فرعون‌] گفت بی‌شک پیامبرتان که به سوی شما فرستاده شده است، دیوانه است‌
قَالَ رَبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ۲۸[موسی‌] گفت اگر تعقل کنید [او] پروردگار مشرق و مغرب است و آنچه در میان آنهاست‌
قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذْتَ إِلَـٰهًا غَيْرِى لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ ٱلْمَسْجُونِينَ ۲۹[فرعون‌] گفت اگر خدایی جز من برگزینی، تو را از زندانیان خواهم ساخت‌
قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىْءٍ مُّبِينٍ ۳۰[موسی‌] گفت ولو معجزه‌ای آشکار برایت بیاورم؟
قَالَ فَأْتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ۳۱[فرعون‌] گفت اگر راست می‌گویی بیاورش‌
فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌ مُّبِينٌ ۳۲آنگاه [موسی‌] عصایش را درانداخت و ناگهان به صورت اژدهایی آشکار درآمد
وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّـٰظِرِينَ ۳۳و دستش را [از گریبانش‌] بیرون آورد، و ناگهان سپید و درخشان در دید تماشاگران پدیدار شد
قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُۥٓ إِنَّ هَـٰذَا لَسَـٰحِرٌ عَلِيمٌ ۳۴[فرعون‌] به بزرگان پیرامونش گفت این [مرد] جادوگری داناست‌
يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِۦ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ۳۵می‌خواهد شما را با جادویش از سرزمینتان آواره کند، تا رأی شما چه باشد
قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَٱبْعَثْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ ۳۶گفتند او و برادرش را [به نحوی‌] بازدار و گردآورندگان [جادوگران‌] را به شهرها بفرست‌
يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ ۳۷تا هر جادوگر دانایی را به حضورت بیاورند
فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَـٰتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ ۳۸آنگاه جادوگران در موعد روزی معین گرد آورده شدند
وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ ۳۹و به مردم گفته شد آیا شما هم جمع می‌شوید؟
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ۴۰باشد که اگر جادوگران پیروز شدند از آنان پیروی کنیم‌
فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُوا۟ لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ۴۱چون جادوگران [گرد] آمدند به فرعون گفتند آیا اگر ما پیروز شویم، پاداشی داریم؟
قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَّمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ۴۲[فرعون‌] گفت آری و شما در آن صورت از نزدیکان [من‌] خواهید بود
قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ ۴۳موسی به آنان گفت چیزی را که اندازنده‌اش هستید، بیندازید
فَأَلْقَوْا۟ حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا۟ بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ ٱلْغَـٰلِبُونَ ۴۴آنگاه ریسمانها و چوبدستی‌هایشان را در انداختند و گفتند به جاه و جلال فرعون که ما پیروز خواهیم شد
فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ۴۵سپس موسی عصایش را درانداخت [که اژدها شد] و ناگهان برساخته‌هایشان را فرو بلعید
فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَـٰجِدِينَ ۴۶و جادوگران به سجده افتادند
قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۴۷گفتند به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم‌
رَبِّ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ۴۸پروردگار موسی و هارون‌
قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَـٰفٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ۴۹[فرعون‌] گفت آیا پیش از آنکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید، بی‌شک او بزرگتر [و آموزگار] شماست که به شما جادوگری آموخته است به زودی خواهید دانست، دستان و پاهایتان را در خلاف جهت همدیگر خواهم برید، سپس همگی‌تان را به دار خواهم زد
قَالُوا۟ لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ۵۰[جادوگران‌] گفتند باکی نیست، ما به پروردگارمان روی آورده‌ایم‌
إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَـٰيَـٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۵۱ما امید داریم که پروردگارمان خطاهای ما را ببخشد چرا که نخستین ایمان آورندگان بوده‌ایم‌
وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِىٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ۵۲و به موسی وحی کردیم که بندگان مرا شبانه روانه کن، که شما تعقیب می‌شوید
فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ ۵۳آنگاه فرعون گردآورندگان را به شهرها فرستاد
إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ ۵۴[آنان درباره یاران موسی‌] گفتند اینان گروهکی اندکشمارند
وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ ۵۵و ایشان ما را به خشم آورده‌اند
وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَـٰذِرُونَ ۵۶و ما انبوهی مسلح هستیم‌
فَأَخْرَجْنَـٰهُم مِّن جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ ۵۷آنگاه ایشان را از باغها و چشمه‌ها آواره کردیم‌
وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ ۵۸و از گنجها و جایگاه نیکو
كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَـٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ۵۹و بدین‌سان آنها را به بنی‌اسرائیل به میراث دادیم‌
فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ ۶۰سپس ایشان را به هنگام طلوع آفتاب دنبال کردند
فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَـٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ۶۱و چون دو گروه همدیگر را دیدند، یاران موسی گفتند، ما گیر افتاده‌ایم‌
قَالَ كَلَّآ ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ ۶۲[موسی‌] گفت چنین نیست، پروردگارم با من است و به زودی مرا راهنمایی خواهد کرد
فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ ۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ ۶۳سپس به موسی وحی کردیم که با عصایت به دریا بزن، آنگاه [دریا] بشکافت و هر پاره‌ای از آن همچون کوهی بزرگ بود
وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْـَٔاخَرِينَ ۶۴و دیگران را به آنجا نزدیک کردیم‌
وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ۶۵و موسی و همراهانش، همگیشان را رهانیدیم‌
ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ۶۶سپس دیگران را غرقه ساختیم‌
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۶۷بی‌گمان در این مایه عبرتی هست، و بیشترینه آنان مؤمن نبودند
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۶۸همانا پروردگارت پیروزمند مهربان است‌
وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ ۶۹و بر آنان داستان ابراهیم را بخوان‌
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ ۷۰چنین بود که به پدرش و قومش گفت که شما چه می‌پرستید؟
قَالُوا۟ نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَـٰكِفِينَ ۷۱گفتند بتانی می‌پرستیم و در خدمت آنها معتکفیم‌
قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ ۷۲[ابراهیم‌] گفت آیا چون آنان را به پرستش می‌خوانید، ندای شما را می‌شنوند؟
أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ ۷۳یا برای شما سودی یا زیانی دارند
قَالُوا۟ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ ۷۴گفتند نه ولی پدرانمان را یافتیم که چنین می‌کردند
قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ۷۵[ابراهیم‌] گفت آیا در آنچه می‌پرستید تامل نکرده‌اید؟
أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ ۷۶هم شما و هم نیاکان کهنتان‌
فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۷۷[بدانید که‌] آنها دشمن منند، بر خلاف پروردگار جهانیان‌
ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ ۷۸همان کسی که مرا آفریده است و همو که هدایتم می‌کند
وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ ۷۹و همان کسی که مرا سیر و سیراب می‌سازد
وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ۸۰و چون بیمار شدم مرا شفا می‌بخشد
وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ ۸۱و همان کسی که مرا می‌میراند و سپس [از نو] زنده‌ام می‌سازد
وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓـَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ ۸۲و همان کسی که امید دارم که در روز جزا خطای مرا ببخشد
رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّـٰلِحِينَ ۸۳پروردگارا به من حکمت ببخش و مرا به شایستگان بپیوند
وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ۸۴و برای من در میان امتهای آینده سخن [گوی‌] نیک قرار ده‌
وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ ۸۵و مرا از میراث بران بهشت پرناز و نعمت بدار
وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ۸۶و پدرم را بیامرز که او از سرگشتگان بود
وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ ۸۷و مرا در روزی که [مردم‌] برانگیخته شوند رسوا مساز
يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ ۸۸[همان‌] روزی که مال و پسران سود ندهد
إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ۸۹مگر آنکه کسی دلی پاک و پیراسته [از شک و شرک‌] به نزد خداوند آورد
وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ۹۰و بهشت برای پرهیزگاران نزدیک شود
وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ ۹۱و جهنم برای گمراهان آشکار گردد
وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ۹۲و به آنان گفته شود آنچه به جای خداوند می‌پرستیدید کجاست‌
مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ ۹۳آیا شما را یاری می‌دهند یا خود یاری می‌یابند؟
فَكُبْكِبُوا۟ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ ۹۴آنگاه ایشان و گمراهان [دیگر] در آن سرنگون شوند
وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ۹۵و سپاهیان ابلیس همگی‌
قَالُوا۟ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ ۹۶در حالی که در آنجا با همدیگر ستیزه می‌کنند گویند
تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ ۹۷به خدا ما در گمراهی آشکار بودیم‌
إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۹۸چرا که شما را با پروردگار جهانیان برابر می‌شمردیم‌
وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ ۹۹و جز گناهکاران کسی ما را گمراه نکرد
فَمَا لَنَا مِن شَـٰفِعِينَ ۱۰۰حال هیچ شفیعی نداریم‌
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ۱۰۱و نه دوستی مهربان‌
فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۱۰۲کاش برای ما بازگشتی بود، تا آنگاه از مؤمنان می‌شدیم‌
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۱۰۳بی‌گمان در این مایه عبرتی هست، و بیشترینه آنان مؤمن نبودند
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۱۰۴و همانا پروردگارت پیروزمند مهربان است‌
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ۱۰۵قوم نوح پیامبران را دروغگو می‌انگاشتند
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۱۰۶چنین بود که برادرشان نوح به ایشان گفت آیا [از شرک‌] پروا نمی‌کنید؟
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ۱۰۷من برای شما پیامبر امینی هستم‌
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۱۰۸پس از خدا پروا و از من پیروی کنید
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۱۰۹و برای آن از شما پاداشی نمی‌طلبم، پاداش من جز بر پروردگار جهانیان نیست‌
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۱۱۰پس از خداوند پروا و از من پیروی کنید
قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلْأَرْذَلُونَ ۱۱۱گفتند آیا به تو ایمان بیاوریم، حال آنکه فرومایگان از تو پیروی می‌کنند
قَالَ وَمَا عِلْمِى بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ۱۱۲[نوح‌] گفت من از [حقیقت‌] آنچه ایشان کرده‌اند آگاهی ندارم‌
إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّى ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ ۱۱۳اگر دریابید، حساب ایشان جز بر پروردگار من نیست‌
وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۱۱۴و من طردکننده مؤمنان نیستم‌
إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌ مُّبِينٌ ۱۱۵من جز هشداردهنده‌ای روشنگر نیستم‌
قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَـٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمَرْجُومِينَ ۱۱۶گفتند ای نوح اگر دست برنداری از سنگسار شدگان خواهی شد
قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ ۱۱۷[نوح‌] گفت پروردگارا قوم من مرا دروغگو انگاشتند
فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۱۱۸پس در میان من و ایشان، چنانکه باید و شاید، داوری کن و مرا و همراهان مؤمنم را رهایی ده‌
فَأَنجَيْنَـٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ۱۱۹آنگاه او و همراهانش را در کشتی پر و گرانبار رهایی دادیم‌
ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ ٱلْبَاقِينَ ۱۲۰سپس بازماندگان را غرقه ساختیم‌
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۱۲۱بی‌گمان در این مایه عبرتی هست، و بیشترینه آنان مؤمن نبودند
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۱۲۲و همانا پروردگارت پیروزمند مهربان است‌
كَذَّبَتْ عَادٌ ٱلْمُرْسَلِينَ ۱۲۳قوم عاد پیامبران را دروغگو انگاشتند
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۱۲۴چنین بود که برادرشان هود به آنان گفت آیا [از شرک‌] پروا نمی‌کنید؟
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ۱۲۵من برای شما پیامبری امینم‌
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۱۲۶پس از خداوند پروا و از من پیروی کنید
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۱۲۷و برای آن از شما پاداشی نمی‌طلبم، پاداش من جز بر پروردگار جهانیان نیست‌
أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةً تَعْبَثُونَ ۱۲۸آیا در هر بلندی بنایی از سر بازیچه می‌سازید
وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ ۱۲۹و کوشکها[ی استوار] می‌سازید به امید آنکه جاویدان بمانید؟
وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ ۱۳۰و چون دست گشایید همچون زورگویان دست گشایید
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۱۳۱پس از خداوند پروا و از من پیروی کنید
وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِىٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ ۱۳۲و از کسی که شما را به آنچه می‌دانید یاری‌تان داد، پروا کنید
أَمَدَّكُم بِأَنْعَـٰمٍ وَبَنِينَ ۱۳۳شما را با [بخشیدن‌] چارپایان و پسران یاری داد
وَجَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ ۱۳۴و نیز باغها و چشمه‌سارها
إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ۱۳۵من از عذاب روزی سهمگین بر شما بیمناکم‌
قَالُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ ٱلْوَٰعِظِينَ ۱۳۶گفتند برای ما یکسان است چه پند دهی، چه از پنددهندگان نباشی‌
إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلْأَوَّلِينَ ۱۳۷این جز شیوه پیشینیان نیست‌
وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ۱۳۸و ما از عذاب شوندگان نیستیم‌
فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَـٰهُمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۱۳۹بدین‌سان او را دروغگو انگاشتند، آنگاه آنان را نابود کردیم، بی‌گمان در این مایه عبرتی هست، و بیشترینه آنان مؤمن نبودند
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۱۴۰و همانا پروردگارت پیروزمند مهربان است‌
كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِينَ ۱۴۱قوم ثمود [هم‌] پیامبران را دروغگو انگاشتند
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَـٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۱۴۲چنین بود که برادرشان صالح به آنان گفت آیا [از شرک‌] پروا نمی‌کنید؟
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ۱۴۳من برای شما پیامبری امینم‌
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۱۴۴پس از خداوند پروا و از من پیروی کنید
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۱۴۵و برای آن از شما پاداشی نمی‌طلبم، پاداش من جز بر پروردگار جهانیان نیست‌
أَتُتْرَكُونَ فِى مَا هَـٰهُنَآ ءَامِنِينَ ۱۴۶آیا شما را به حالتی که در اینجا هست در امن و امان رها می‌کنند؟
فِى جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ ۱۴۷در باغها و چشمه‌سارها
وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ ۱۴۸و کشتزارها و خرمابنانی که بار و بر آنها لطیف است‌
وَتَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًا فَـٰرِهِينَ ۱۴۹و از کوهها، ماهرانه [برای خود] خانه‌هایی می‌تراشید
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۱۵۰پس از خداوند پروا و از من پیروی کنید
وَلَا تُطِيعُوٓا۟ أَمْرَ ٱلْمُسْرِفِينَ ۱۵۱و از فرمان گزافکاران اطاعت مکنید
ٱلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ۱۵۲[همان‌] کسانی که در این سرزمین فتنه و فساد می‌کنند و در صلاح نمی‌کوشند
قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ۱۵۳گفتند جز این نیست که تو از جادوزدگانی‌
مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ۱۵۴تو جز بشری همانند ما نیستی، اگر راست می‌گویی معجزه‌ای بیاور
قَالَ هَـٰذِهِۦ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ ۱۵۵گفت این ماده شتری است که آبشخوری [معین‌] برای او، و آبشخور روزی معین برای شماست‌
وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ ۱۵۶و به آن آسیبی نرسانید که عذاب روزی سهمگین گریبانگیرتان خواهد شد
فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا۟ نَـٰدِمِينَ ۱۵۷آنگاه آن را پی کردند، و سپس پشیمان شدند
فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۱۵۸و عذاب ایشان را فرو گرفت، بی‌گمان در این مایه عبرتی هست و بیشترینه آنان مؤمن نبودند
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۱۵۹و همانا پروردگارت پیروزمند مهربان است‌
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ۱۶۰قوم لوط [هم‌] پیامبران را دروغگو انگاشتند
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۱۶۱چنین بود که برادرشان لوط به آنان گفت آیا [از شرک‌] پروا نمی‌کنید؟
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ۱۶۲من برای شما پیامبری امینم‌
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۱۶۳پس از خداوند پروا و از من پیروی کنید
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۱۶۴و برای آن از شما پاداشی نمی‌طلبم، پاداش من جز بر پروردگار جهانیان نیست‌
أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۱۶۵آیا از میان مردم جهان با مردان می‌آمیزید؟
وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ ۱۶۶و همسرانی که پروردگارتان برای شما آفریده است رها می‌کنید، آری شما قومی تجاوزکار هستید
قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَـٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُخْرَجِينَ ۱۶۷گفتند ای لوط اگر دست برنداری از رانده شدگان خواهی شد
قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلْقَالِينَ ۱۶۸[لوط] گفت من از دشمنان کار و کردار شما هستم‌
رَبِّ نَجِّنِى وَأَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ ۱۶۹پروردگارا مرا و خانواده‌ام را از شر کاری که می‌کنند رهایی ده‌
فَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ۱۷۰آنگاه او و خانواده‌اش همگی را رهانیدیم‌
إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ ۱۷۱مگر پیرزنی را که از بازپس ماندگان بود
ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ۱۷۲سپس دیگران را نابود کردیم‌
وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًا ۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ ۱۷۳و بر آنان بارانی [از بلا] باریدیم، چه بد است باران هشداریافتگان‌
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۱۷۴بی‌گمان در این مایه عبرتی هست، و بیشترینه آنان مؤمن نبودند
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۱۷۵و همانا پروردگارت پیروزمند مهربان است‌
كَذَّبَ أَصْحَـٰبُ لْـَٔيْكَةِ ٱلْمُرْسَلِينَ ۱۷۶اصحاب ایکه [هم‌] پیامبران را دروغگو انگاشتند
إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۱۷۷چنین بود که شعیب به ایشان گفت آیا [از شرک‌] پروا نمی‌کنید؟
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ۱۷۸من برای شما پیامبری امینم‌
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۱۷۹پس از خداوند پروا و از من پیروی کنید
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۱۸۰و برای آن از شما پاداشی نمی‌طلبم، پاداش من جز بر پروردگار جهانیان نیست‌
أَوْفُوا۟ ٱلْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُخْسِرِينَ ۱۸۱پیمانه را تمام دهید و از کم‌فروشان مباشید
وَزِنُوا۟ بِٱلْقِسْطَاسِ ٱلْمُسْتَقِيمِ ۱۸۲و با ترازوی درست بسنجید
وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ۱۸۳و به مردم اجناسشان را کم مدهید و در این سرزمین فتنه و فساد برپا مکنید
وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلْجِبِلَّةَ ٱلْأَوَّلِينَ ۱۸۴و از کسی که شما و امت پیشین را آفریده است پروا کنید
قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ۱۸۵گفتند جز این نیست که تو از جادوزدگانی‌
وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلْكَـٰذِبِينَ ۱۸۶و تو جز بشری همانند ما نیستی و ما تو را بی‌شبهه از دروغگویان می‌دانیم‌
فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ۱۸۷پس اگر از راستگویانی پاره‌ای از آسمان را بر [سر] ما بینداز
قَالَ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ ۱۸۸[شعیب‌] گفت پروردگار من به آنچه می‌کنید داناتر است‌
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ ٱلظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ۱۸۹آنگاه او را دروغگو انگاشتند و عذاب روز ابری سایه‌افکن آنان را فروگرفت، که عذاب روزی سهمگین بود
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۱۹۰بی‌گمان در این مایه عبرتی هست و بیشترینه آنان مؤمن نبودند
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۱۹۱و همانا پروردگارت پیروزمند مهربان است‌
وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۱۹۲و آن [قرآن‌] فرو فرستاده پروردگار جهانیان است‌
نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلْأَمِينُ ۱۹۳که روح‌الامین [جبرئیل‌] آن را بر دل تو فرود آورده است‌
عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ ۱۹۴تا از هشداردهندگان باشی‌
بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّ مُّبِينٍ ۱۹۵به زبان عربی شیوا
وَإِنَّهُۥ لَفِى زُبُرِ ٱلْأَوَّلِينَ ۱۹۶و [خبر] آن در صحف [آسمانی‌] پیشینیان هست‌
أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُۥ عُلَمَـٰٓؤُا۟ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ۱۹۷آیا این برای آنان نشانه‌[ی صدق‌] نیست که علمای بنی‌اسرائیل آن را [از پیش‌] می‌شناسند
وَلَوْ نَزَّلْنَـٰهُ عَلَىٰ بَعْضِ ٱلْأَعْجَمِينَ ۱۹۸و اگر آن را بر بعضی از گنگان بیگانه زبان نازل کرده بودیم‌
فَقَرَأَهُۥ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ مُؤْمِنِينَ ۱۹۹سپس آن را برایشان می‌خواند، به آن ایمان نمی‌آوردند
كَذَٰلِكَ سَلَكْنَـٰهُ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ ۲۰۰بدین‌سان آن را در دلهای گناهکاران راه داده‌ایم‌
لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ۲۰۱که به آن ایمان نمی‌آورند مگر آنکه عذاب دردناک را بنگرند
فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ۲۰۲که ناگهانی بر سر آنان آید و آنان آگاه نباشند
فَيَقُولُوا۟ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ ۲۰۳آنگاه گویند آیا ما مهلت یافته خواهیم بود؟
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ۲۰۴پس آیا عذاب ما را به شتاب می‌خواهند
أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَـٰهُمْ سِنِينَ ۲۰۵ملاحظه کن که اگر سالها برخوردارشان سازیم‌
ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ۲۰۶سپس آنچه از آن بیمشان داده‌ایم، به سراغ آنان آید
مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يُمَتَّعُونَ ۲۰۷آن برخورداریشان به کار آنان نیاید
وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ ۲۰۸و [اهل‌] هیچ شهری را نابود نکردیم مگر آنکه هشداردهندگانی داشتند
ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَـٰلِمِينَ ۲۰۹[برای‌] پندآموزی، و ما ستمگر نبوده‌ایم‌
وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ ٱلشَّيَـٰطِينُ ۲۱۰و آن را شیاطین نازل نکرده‌اند
وَمَا يَنۢبَغِى لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ ۲۱۱و آنان را نرسد، و چنین کاری نتوانند کرد
إِنَّهُمْ عَنِ ٱلسَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ ۲۱۲چرا که ایشان از شنیدن [وحی‌] برکنار هستند
فَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلْمُعَذَّبِينَ ۲۱۳پس در جنب خداوند خدایی دیگر [به نیایش‌] مخوان که از عذاب دیدگان خواهی شد
وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ ٱلْأَقْرَبِينَ ۲۱۴و خاندان خویشاوندت را هشدار ده‌
وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۲۱۵و در برابر مؤمنانی که از تو پیروی می‌کنند مهربان و فروتن باش‌
فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّى بَرِىٓءٌ مِّمَّا تَعْمَلُونَ ۲۱۶پس اگر از تو سرپیچی کردند بگو که من از آنچه می‌کنید بری و برکنارم‌
وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ ۲۱۷و بر [خداوند] پیروزمند مهربان توکل کن‌
ٱلَّذِى يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ ۲۱۸همان که تو را به هنگامی که [برای عبادت‌] برمی‌خیزی می‌بیند
وَتَقَلُّبَكَ فِى ٱلسَّـٰجِدِينَ ۲۱۹و نیز گشتن تو را در میان نمازگزاران‌
إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ۲۲۰چرا که او شنوای داناست‌
هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَـٰطِينُ ۲۲۱آیا شما را آگاه کنم که شیاطین بر چه کسی فرود می‌آیند؟
تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ ۲۲۲بر هر تهمت‌زن گناهکاری فرود می‌آیند
يُلْقُونَ ٱلسَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَـٰذِبُونَ ۲۲۳گوش فرا می‌دهند و بیشترینه آنان دروغگو هستند
وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلْغَاوُۥنَ ۲۲۴و شاعران [کافر] را گمراهان پیروی می‌کنند
أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ ۲۲۵آیا نمی‌نگری که ایشان در هر وادی سرگشته‌اند
وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ ۲۲۶و ایشان چیزهایی می‌گویند که خود انجام نمی‌دهند
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ كَثِيرًا وَٱنتَصَرُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا۟ ۗ وَسَيَعْلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَىَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ ۲۲۷مگر کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند و خداوند را بسیار یاد می‌کنند، و پس از آنکه ستم دیده‌اند انتقامشان را گرفته‌اند، و کسانی که ستم کرده‌اند زودا که بدانند که به چه بازگشتگاهی راه خواهند برد